Cuma, Temmuz 28, 2006

Lubnan için El Ele

Yıl 2001, Eylül Ayı'nın 11'i: Bir savaşın arkasında bıraktığı trajediyi izliyorum içimde buyuk bir acıyla Berlin' de Soykırım Müzesinde. Dünya' nın diğer ucunda, ABD' nin kalbinde emperyalizmin kaleleri yıkılıyor ve şehri kaplayan siren ve helikopter sesleri başka bir savaşın habercisi oluyor adeta. Nerede ve nereli olursa olsun içimi acıtıyor insanların birbirlerini öldürmeleri. İsrail halkının yaşamış olduğu acılar nasıl derin bir üzüntü yaşatıyorsa, kulelerde ölenler de öyle büyük bir elem yaratıyor kalbimde. Ama 11 Eylül günü yaşananların anlık bir olay değil, yeni bir savaşın tam tamları olduğunu biliyorum.
11 Eylül günü acılarını içimde hissettiğim İsrail ve ABD şimdi başka acılar yaşatıyor bana, başka halklar adına.Savaşın tam tamları büyüyerek yayılıyor tüm Dünya' ya. Başka canlar gidiyor Irak' ta, Filistin'de, Lübnan' da, Afganistan' da, başka soylar tükeniyor çocuk, kadın, yaşlı, genç demeden Ortadoğu' nun sarı sıcak topraklarında. Arka mahallem duman altında, çocuk çığlıkları yükseliyor sokaklardan ama ne yazık ki bu çığlıkları duyup da yardıma koşan hiç kimse yok ortalıkta. Yine insanlar birbirini öldürüyor, kıyım devam ediyor ve ben bu kıyıma dur diyebilmek için bir şeyler yapabilmenin yollarını arıyorum. Ama bireysel olmuyor hiç bir şey, tek başına varamıyor insan İthake' ye, yanında birilerinin olması gerekiyor. İşte bu gereklilik lubnanicinelele@yahoogroups.com ile bir miktar karşılanıyor. En azindan arka mahallede olanlara sessiz kalmak istemeyen insanlar bir araya gelip, çözüm yolları arıyor. Çığlıkları duyup da yardım etmek isteyenler burada buluşuyor, sizi de bekleriz.

3 yorum:

E.L.I.F dedi ki...

Canim,

Fikirlerini paylasiyorum...Hemen uye oldum gruba, bu kadar uzaktan ne yapabilirim diye dusunup belki lazim olur diye yazdirdim adimi Ingilizce ceviri yapabilecekler bolumune...
Burda gorduklerim daha bir duyarli hale getiriyor beni, donmek icin gun sayiyorum inan...

ezop dedi ki...

Canım, mailini görünce çok sevindim. Umarim el birliği ile bir şeyler yapılabilir ve Türkiye'deki bu haraket "silahsiz baris gücüne" dönüşebilir.

gaykedi dedi ki...

Herif durduğu yerde sivil hedefe saldıracak... Sabah kalkıp işine gelmekten başka bir suçu olmayan sekreter kızcağızları öldürecek... Koca bulmak için çırpınan zavallı , Charlotte güme gidecek... Herif Tel Aviv belediye otobüsüne bomba koyacak, pazara giden Rebeka kucağında emzikli Mişon’la can verecek... Herif, “İsrail devleti yokolacaktır” diye çığlıklar atacak... Herif utanmadan ve sıkılmadan “Yahudi soykırımı olmamıştır, yalandır” diyecek... Ve karşi tarafin da eli armut toplayacak!
Sivil hedeflere saldiracaksin ama kendin de askeri hedef göstermeyeceksin, sekiz çocuklu ailenin alt katina roketatarlari dizeceksin, sonra da bombayi yiyince “İsrail sivilleri hedef alıyor” diye ağlayacaksın... Atma Arap, din kardeşiyiz...
2002 yılının nisan ayında, Suudi televizyonunda Şeyh Saad El-Buraik demişti ki, “Filistinli Müslüman kardeşlerim, Yahudiler’e acımayın, kanları, paraları ve karıları size helaldir”...Bütün Arap ülkeleri ve İran, İsrail devletinin varlığını ve yaşama hakkını tartışma konusu yapmaktan vazgeçmedikleri ve iyi niyetlerini de kanıtlamadıkları sürece bu savaş bitmez. İslam köktendincileri cihattan vazgeçip uslanmadıkları sürece de bu savaş bitmez. Yahudi köktendincileri Arap çocuklarına insan gözüyle bakmadıkları sürece de bitmez. (buraya kadar yazanlar Engin Ardic'in iki yazisindan alintidir)
benim ekleyeceklerim,hic birsey göründügü gibi degildir,yakindan incelenirse renklerin siyah beyaz olmadigi grinin tonlari görülebilir,bu bana Sezen Aksun' bir sarkisini hatirlatiyor, ''masum degiliz hicbirimiz'' yarin öbiür gün bizde buna benzer sebeplerle kuzey iraka girebiliriz,lütfen olaylara objektif bakmaya ve akilci olmaya calisalim.......http://gaykedi.blogspot.com/

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails